Ślimaki podobnie jak mrówki, bardzo często pełnią pożyteczną funkcję w przyrodzie, a niektóre z nich objęte są nawet ochroną. Znaczna część lądowych gatunków ślimaków nie należy bowiem do szkodników. Spełniają pożyteczną rolę w środowisku, rozkładając substancję organiczną, poprawiają strukturę i właściwości chemiczne gleby.

Wszędobylskie mrówki należą do najczęstszych mieszkańców naszych działek i ogrodów. Najczęściej niezauważane, mogą stać się prawdziwym utrapieniem. W Polsce żyje ponad 90 gatunków mrówek. Do najczęstszych należą hurtnica czarna (Lasius niger) i hurtnica żółta (Lasius flavus). Mrówki potrafią założyć swe gniazda w każdym ogrodzie, w balkonowych doniczkach i skrzyniach na parapecie.

Listopad to idealna pora na uszczelnienie ogrodzenia i zabezpieczenie naszych drzew i krzewów przed leśnymi gośćmi.
Zające i dzikie króliki są bardzo groźnymi szkodnikami w szkółkach, sadach i ogrodach. Najbardziej aktywne są na przełomie listopada i grudnia, a potem znowu pod koniec lutego i na początku marca.

Kistnik malinowiec (Byturus tomentosus) to niewielki, ciemnobrązowy chrząszcz wyjadający pąki kwiatowe na krzewach malin.
Zaobserwowane przez nas robaczywe owoce malin, zasychające i brązowiejące przy szypułce kwiaty oraz żerujące na dnie kwiatowym larwy powinny upewnić nas, iż nasze malinowe krzewy zaatakował kistnik.

Zdarzają się zimy ciepłe, pełne deszczów, pluch i błota, zdarzają się jednak również zimy ostre, powodujące przemarzanie roślin sadowniczych. Zewnętrznymi, łatwo dostrzegalnymi przez nas objawami uszkodzeń mrozowych są przemarznięcia konarów, pionowe pęknięcia pni i rany zgorzelinowe, powstające przede wszystkim po okresowym ociepleniu i rozhartowaniu zewnętrznych tkanek kory i drewna.
Sprzyjające warunki do powstawania takich ran występują najczęściej w styczniu i lutym, gdy w słoneczne dni pnie drzew i grubsze konary silnie nagrzewają się, a nocą podczas gwałtownego spadku temperatury pobudzone do życia tkanki przemarzają.
Powstawaniu uszkodzeń mrozowych na pniach i nasadach konarów drzew owocowych możemy zapobiec, bieląc je.

Brunatna zgnilizna drzew owocowych, zwana również moniliozą, to choroba objawiająca się brunatnieniem i zamieraniem kwiatów oraz krótkopędów. Owoce pokrywają się gnilnymi, brunatnymi plamami oraz skupieniami zarodników. Przyczyną tej choroby są zimujące na pędach i na zmumifikowanych, pozostających na drzewie owocach, zarodniki, które wiosną stają się źródłem zakażenia.

Szarka śliw to wirusowa choroba przenoszona w czasie okulizacji i szczepienia. Szarkę przenoszą także mszyce. Liczba drzew ulegająca infekcji zależy w dużej mierze od liczby uskrzydlonych mszyc. Największą niechlubną rolę odgrywa mszyca śliwkowo-kocankowa – zielono zabarwiona mszyca, powodująca skręcanie liści.

Rak bakteryjny drzew owocowych to choroba wywoływana przez polifagiczną bakterię Pseudomonas syringae pv syringae van Hall atakującą między innymi drzewa owocowe. W naszym klimacie rak bakteryjny występuje bardzo często na czereśniach i wiśniach. Choroba typowa jest dla brzoskwini, czereśni, moreli oraz wiśni. Jabłonie i grusze są porażane znacznie rzadziej. Dodatkowo chorobie sprzyjają zimne i zwięzłe gleby.

Przez cały okres rozwoju jabłoni jest ona narażona na infekcję parcha, chorobę wywoływaną przez grzyby Venturia inaequalis (Cooke) Aderh. Ta najgroźniejsza choroba atakuje jabłonie zarówno w produkcji towarowej jak i amatorskiej. Wyłącznie skuteczna ochrona pozwoli na uniknięcie strat finansowych i uzyskanie owoców dobrej jakości.

W ostatnich latach obserwujemy wzrost produkcji truskawek w Polsce. Pojawiają się nowe plantacje, produkujące owoce zarówno dla przetwórstwa, jak i deserowe. Wciąż odkrywamy nowe odmiany i kupujemy nowe sadzonki. Wraz z nimi łatwo rozprzestrzeniają się groźne patogeny, które bardzo trudno jest zwalczyć. Na plantacjach pojawiają się choroby i szkodniki, na które często nie jesteśmy przygotowani.