Jagoda kamczacka (Lonicera coerulea var. kamtschatica Sevast.) znana jest także jako suchodrzew jadalny lub suchodrzew siny. Jest to długowieczny krzew owocowy, o kulistym, zwartym pokroju, żyjącym do 35 lat, osiągającym 1,5-2m wysokości. Jagoda kamczacka uprawiana jest w Rosji, Chinach, i Japonii. Sprzyjający jest także klimat północnej Europy.

Krzew ten należy do rodziny przewiertniowatych (Capriloliaceae Juss.). Jest bardzo wytrzymały na suszę i mróz, dzięki czemu nie przemarza nawet gdy temperatura sięga -45°C. Białożółte kwiaty o długości ok. 1,5cm, kwitną na początku kwietnia. Krzew w okresie zbiorów pokrywa się efektownymi, zwisającymi jagodami. Ciemnozielone liście utrzymują się na krzewie nawet do początku października, dzięki czemu krzew jagody kamczackiej może stać się niezwykle dekoracyjnym akcentem przydomowych ogrodów.

Jagody dojrzewają zwykle w końcu maja, kilkanaście dni przed głównymi zbiorami truskawek oraz malin. Ciemnoniebieskie owoce to mięsiste pestkowce, cylindrycznego kształtu z woskowym nalotem. Są bardzo soczyste i smaczne, a ich słodko-kwaśny smak przypomina owoce borówki amerykańskiej. Kwiaty i jagody formują się na pędach jednorocznych. Krzew owocuje po raz pierwszy już po dwóch, trzech latach po posadzeniu. Owoce należy zbierać kilka dni po wybarwieniu się, ponieważ dojrzałe opadają. Jagody są źródłem biologicznie aktywnych substancji korzystnie wpływających na organizm człowieka, m.in. witaminy C i A oraz żelaza, jodu, miedzi. Charakteryzują się właściwościami ogólnie wzmacniającymi, antyseptycznymi, wspomagającymi leczenie wielu chorób i odtruwającymi organizm ze związków metali ciężkich. Napar z suszonych kwiatów działa hamująco na rozwój wirusów i bakterii, dlatego zalecany jest przy przeziębieniach, grypie i zapaleniach gardła. Jednak owoce jagody kamczackiej doskonale nadają się do różnego rodzaju deserów, a także do przetworów - soki, dżemy, konfitury.

Podczas owocowania zbiera się 2-6kg jagód z krzaka w zależności od odmiany i warunków środowiskowych. Pierwszych owoców można spodziewać się już w pierwszym roku po posadzeniu. Ogromną zaletą jagody jest obok dużych wartości odżywczych fakt, iż są to jedne z najwcześniej dojrzewających u nas w naturalnych warunkach owoców.

Jagoda ma niewielkie wymagania glebowe. Jednak najlepiej owocuje na glebie starannie przygotowanej. Najlepiej owocują w słonecznych stanowiskach. Lubi gleby średniozwięzłe, żyzne, piaszczysto-gliniaste i gliniasto-piaszczyste o słabo kwaśnym odczynie. Musimy pamiętać by gleby mniej żyzne wzbogacać kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem. Krzewy zazwyczaj sadzi sie w odstępach 1,2 - 1,5. Rozmieszczając je gęściej można z nich tworzyć piękne, naturalne żywopłoty.

Jagodę kamczacką warto sadzić w grupach, ponieważ do zapylenia i prawidłowego rozwoju owoców niezbędne są inne krzewy. Jeden krzak także zaowocuje, ale niestety znacznie słabiej. Odmiany suchodrzewu jadalnego dobrze rozmnażają się z sadzonek półzdrewniałych. Wiosną pędy rosną bardzo szybko w związku z tym ich wzrost kończy się już w czerwcu. Należy przestrzegać terminu pobierania sadzonek. W trakcie ukorzeniania nie wolno dopuścić do przesuszenia sadzonek. Krzewy można rozmnażać też przez sadzonki zdrewniałe, sporządzane w listopadzie, po pierwszych przymrozkach. Powinny mieć około 15 cm długości i 4-5 par pąków. Zimą powinny być trzymane w dołkach ziemnych. Natomiast wiosną należy je przesadzić do pojemników wypełnionych substratem torfowym, ziemią kompostową i piaskiem. Można także jagodę kamczacką rozmnażać z nasion, jednak wtedy nie otrzymuje się roślin jednorodnych i jednakowo plennych.
Pielęgnacja jagody kamczackiej nie jest trudna. W pierwszych latach uprawy, krzewy nie wymagają cięcia formującego. W tym czasie wystarczy tylko coroczne cięcie sanitarne. Cięcie odmładzające potrzebne jest zwykle już po upływie 10 lat. Dużo zaletą jest to, że krzewy przeważnie nie chorują, dlatego nie trzeba stosować oprysków.

Podczas uprawy jagody kamczackiej bardzo ważne jest także odpowiednie nawożenie. Bardzo dobrze spisze się dobrze rozłożony obornik lub dojrzały kompost. Tą czynność powinniśmy powtarzać jesienią, co 2-3 lata. W tym celu należy wykopać dołek o głębokości 40 cm i średnicy 50 cm. Wybraną ziemię należy wymieszać z przerobionym obornikiem lub kompostem (minimum l wiadro na jedną roślinę) i wszystko uzupełnić 2 łyżkami nawozów mineralnych wieloskładnikowych.